टपल्या
संकीर्ण - विनोदनामा
टिक्कोजीराव
  • राम मंदिर स्टेशन, लाडूंची तयारी, तुकारामा मुंढे आणि राहुल गांधी
  • Wed , 14 December 2016
  • विनोदनामा Vinodnama टपल्या राहुल गांधी Rahul Gandhi राम मंदिर रेल्वे स्टेशन Ram Mandir railway station भाजप BJP लाडू Laddoo नोटबंदी Demonetisation

१. उद्योगपतींनी कर्जे बुडवल्यामुळे देशातील बँका डबघाईला आल्या आहेत. या बँकांना पुन्हा कार्यरत करण्यासाठी मोदींना सामान्य जनतेचे पैसे सहा ते सात महिन्यांसाठी बँकांमध्येच अडकवून ठेवायचे आहेत. त्यामुळेच नोटाबंदीचा निर्णय घेऊन सामान्य जनतेचा पैसा बँक खात्यांमध्ये जमा करण्यात आला : काँग्रेस उपाध्यक्ष राहुल गांधी यांचा आरोप

अरे देवा, हाच तो बहुचर्चित, बहुप्रतीक्षित भूकंप होता की काय? मग कठीण आहे. अहो, ही माहिती आता देशातल्या पहिलीत जाणाऱ्या मुलांनाही तोंडपाठ झालेली आहे. बँकांची थकबाकी, उदयोगपतींनी बुडवलेली कर्जं वगैरे सगळे आकडे तोंडपाठ बोलून दाखवतील ती मुलं. तुम्ही किमान दुसऱ्या इयत्तेतलं तरी काही तरी बोला!

………………………….

२. डॉक्टरांच्या अनाकलनीय अक्षरामुळे केमिस्टला औषधयोजना न समजल्याने जगभरात दरवर्षी एकूण सात हजार लोक मरण पावतात. डॉक्टरांचं खराब हस्ताक्षर न समजल्याने केमिस्ट चुकीचं औषध देतात आणि पेशंट दगावतो.

सगळ्या गोष्टींकडे इतक्या नकारात्मक पद्धतीने पाहणं बरोबर नाही. डॉक्टरांच्या खराब अक्षरामुळे कितीतरी लोकांचे प्राण वाचत असतील, त्याचं काय? डॉक्टरांनी काय प्रिस्क्रिप्शन दिलंय, हे केमिस्टला न कळल्याने त्याच्याकडून चुकून योग्य औषध दिलं गेल्याचं प्रमाण अधिक असेल ना!!!

………………………….

३. नवी मुंबईचे आयुक्त तुकाराम मुंढे यांचे कौतुक करणाऱ्या शिवसेनेच्या नगरसेवकांना पक्षाच्या ज्येष्ठ स्थानिक नेत्यांची तंबी. मुंढे यांचे कौतुक कराल तर वाईट परिणाम होतील, असा इशारा.

बरोबर आहे. सर्वपक्षीय नेते आणि नगरसेवकांचे गैरधंदे, बेकायदा बांधकामं, विविध प्रकारची 'दुकानं' वाचवण्यासाठी तिकडे नेते मुंढेंना हटवण्यासाठी सर्व ताकदीनिशी प्रयत्न करत असताना या नगरसेवकांनी मुंढे यांचं कौतुक करणं हा एकप्रकारचा पक्षद्रोहच आहे. आपल्या पक्षाची धोरणं काय आहेत, याचंही भान ठेवायचं नाही म्हणजे टू मचच!

………………………….

४. पश्चिम रेल्वेवरील जोगेश्वरी व गोरेगाव स्थानकांदरम्यान ओशिवरा येथे होऊ घातलेल्या रेल्वे स्थानकाचे नाव ‘राम मंदिर’ ठेवण्यावरून वादाचे मोहोळ उठलेले असताना राम मंदिराच्या आवारातले शिवमंदिर राम मंदिराच्या किमान आठ शतकांपूर्वीचे असल्याचे पुरावे समोर आल्याने आता स्थानकाला ते नाव द्यावे, अशी अशी भावना व्यक्त होऊ लागली आहे.

या परिसरात या दोन्ही मंदिरांपेक्षा प्राचीन दगड नक्कीच सापडतील. स्टेशनला त्यांच्यावरून काही नाव देता आलं तर, त्याने असली नामकरणं करणाऱ्यांचाही 'गौरव' होऊन जाईल.

………………………….

५. बँका आणि एटीएमच्या रांगेत उभे राहणाऱ्यांना दिल्ली भाजपतर्फे लाडू वाटले जाणार. नोटाबंदीच्या निर्णयानंतर नागरिकांनी दाखवलेल्या संयमाबद्दल कृतज्ञता म्हणून प्रत्येक कुटुंबाला लाडवांचे वाटप केले जाणार.

हे तहानलाडू किंवा भूकलाडू असतील का? त्यांची अधिक गरज असेल ना नागरिकांना? पक्षाच्या देशभरातल्या नेत्या-कार्यकर्त्यांकडे रोज सापडत असलेल्या नव्या नोटांमधल्या बेहिशोबी रोख रकमेचं एटीएमबाहेर वाटप करण्याचीही आयडिया बेस्ट राहील. त्यात संतापलेल्या नागरिकांकडून रिटर्न गिफ्ट म्हणून धम्मकलाडू मिळण्याचा धोका नाही!

editor@aksharnama.com

Post Comment

अक्षरनामा न्यूजलेटरचे सभासद व्हा

ट्रेंडिंग लेख

ही कथा मूळ परंपरेत बसत नाही. श्रद्धांना कवटाळत बसत नाही. कथालेखकाच्या स्वभावातच ती बसत नाही. तत्त्वज्ञानाच्या आहारी न जाता भावनेच्या हिंदोळ्यावर अक्षरलव्हाळीची अक्षरं हिंदकळत राहतात
समीक्षक आणि विचारवंत प्रा. गो. मा. पवार यांच्या आयुष्यभराच्या चिंतन-व्यासगांची साक्ष असणारा हा लेखसंग्रह आहे
खालिद जावेद यांच्या कथांतली भाषा अचानक सपाट वर्णनाला भेदून काव्यात्मकतेच्या पायऱ्या चढून जाते, हे जाणवून वाचक स्तिमित होतो. त्यांच्या कल्पनाशक्तीने अवाक होतो…
पुस्तकं येत गेली, तसे उत्तरोत्तर आधी घर आणि मग मनही पुस्तकांनी भरून गेले. असंख्य विश्वात एकाच वेळी नांदण्याचा अद्भुत म्हणावा असा आनंदमयी अनुभव दिला त्यांनी…
पुस्तक फक्त वाचण्यासाठी ही संकल्पनाच बदलली आहे? आता ते केवळ प्रदर्शन, दिखावा करण्यासाठी, अभिमानाने मिरवण्यासाठी आणि लोकांचे आणि माध्यमांचेही लक्ष स्वतःकडे वेधून घेण्यासाठी वापरण्यात येते!

सदरे

सुनील तांबे
परिमल माया सुधाकर
निखिल वागळे
संजय पवार
अमोल उदगीरकर

इतर लेख

अजित पवार… एक भंगलेलं स्वप्न...

मुख्यमंत्री होण्याची महत्त्वाकांक्षा अजित पवार यांनी कधीच लपवून ठेवली नाही. राष्ट्रवादी आणि काँग्रेसचं संयुक्त सरकार येण्याआधीच त्यांनी त्यांचं स्थान शरद पवार यांच्या खालोखाल आहे, हे स्पष्ट करून टाकलेलं होतं. राष्ट्रवादीची स्थापना झाल्यावर ते स्थान त्यांनी पहिल्या बारा-पंधरा वर्षांत चांगलं बळकट केलेलं होतं. स्वत:चं रांगडं नेतृत्व प्रस्थापित व्हायला मुंबईबाहेरच वाव आहे, हे ते चांगलं जाणून होते.......

शिरोजीची बखर : प्रकरण २७ - लिबरल लोक चर्चा जिंकून स्वतःच्या पाठी थोपटून घेत राहिले आणि उजवे लोक मात्र चर्चांमध्ये हरले तरी निवडणुकांमागून निवडणुका जिंकत राहिले!

या बखरीमध्ये एक चांगली गोष्ट झाली! शिरोजीच्या मनात खूप महिन्यांपासून रेंगाळणारे राजू नावाचे पात्र विराजमान झाले! या पूर्वी शिरोजीने हे पात्र एका बखरीमध्ये एक प्रयोग म्हणून आणलेही होते. राजू म्हणजे चिंतनशीलता आणि सहसंवेदनेचा मिलाफ!... लिबरल आणि उजवे अशा दोघांनाही सुनावणारा… उजव्यांच्या उन्मादामुळे व्यथित होणारा… लिबरल लोकांच्या स्वतःच्या चुका न बघण्याच्या वृत्तीमुळे चिडणारा.......

धनंजय चिंचोलीकर नावाचा ‘बब्रुवान रुद्रकंठावार’! 

नीट लक्ष दिलं तर, हा माणूस चारचौघात असला तरी आत्ममग्न असतो. त्याचे डोळे काही तरी टिपत आणि कान काही तरी रेकॉर्ड करत असतात, हे लक्षात यायचं. अर्थात आपण बारकाईनं निरीक्षण करतोय, हे लक्षात आलं तर, धनंजयच्या चेहऱ्यावरचे भाव लगेच संकोचत असत. धनंजय चिंचोलीकर याच्यासारखी सूक्ष्म निरीक्षण क्षमता असलेला कुणीही लेखक, पत्रकार आजवर माझ्या पाहण्यात आलेला नाहीये.......

“पाटीलबुवा, तुम्हाला धन्यवाद, आम्हाला मूळ पदावर आणले म्हणून!”

सुंस्कारित असल्यामुळे नाना तसे स्वयंभू आणि सार्वभौम होते. आपण जे कार्य करतो ते थेट ईश्वरी कार्य असल्याचा त्यांचा पक्का समज झालेला होता. तसा तो शाखांमधल्या सर्वांचाच असतो. त्यांना आपण कधीही चुकीचे असू, याची अपराधजाणीव होत नसते. परमेश्वर सतत त्यांच्या ‘सोबत’ असतो. मग चुकीचे असे काय घडणार हातून, असा त्यांचा हेका असतो. शंका, संशय, संभ्रम अथवा दुविधा कधीही त्यांच्या वाट्याला येत नसते.......

शिरोजीची बखर : प्रकरण २६ - आंदोलने, घोषणाबाजी, रस्त्यावर येणे, हा असंतोषाचा एक ‘सेफ्टी व्हॉल्व्ह’ असतो, परंतु मोदीशासन आपल्या ‘टूलकिट’वरच खुश होते!

‘वोट-चोरी’बद्दल मुख्य मुद्द्यांवर कुणीच काहीच बोलत नव्हते. सरकार आणि निवडणूक आयोग काहीतरी मोघम बोलून वेळ मारून नेत होते. लोकांना आपल्या हीरोने खोटेपणा केलेला चालत नाही. अंधभक्तांचा विषय नव्हता, पण संवेदनशील मोदीभक्तांचा भ्रमनिरास होत चालला होता. नोटबंदी, जीएसटी आणि कोव्हिड लॉकडाउन या फटक्यातून अर्थव्यवस्था उठत नव्हती. त्यात ट्रम्प महाशयांनी भारतावर १०० टक्के टॅरिफ लावले. म्हणजे अजून एक झटका.......

शिरोजीची बखर : प्रकरण २५ - २०२४मधील लोकसभा निवडणूक आणि त्या काळात झालेल्या इतर निवडणुका, यांच्याबाबत राहुल गांधी, योगेंद्र यादव आणि परकला प्रभाकर यांनी शेरलॉक होम्सची ‘डिडक्टिव्ह मेथड’ हा प्रकार सुरू केला होता…

परकला प्रभाकर निवडणुकीतील भ्रष्टाचाराचा एक ‘बर्ड्स आय व्ह्यू’ दाखवायच्या प्रयत्नात होते, राहुल गांधी डेटा मायनिंग करून नक्की खिलवाड कसा झाला, हे दाखवून द्यायच्या प्रयत्नात होते आणि योगेंद्र यादव या भ्रष्टाचाराचे नवनवीन आयाम दाखवून द्यायच्या प्रयत्नात होते. शिरोजीची सर्व लोकशाहीवादी पात्रे ‘काहीतरी अयोग्य घडले आहे’ या निष्कर्षावर पोहोचली होती. निवडणूक आयोगाचा अडेलतट्टूपणा त्या संशयात तेल ओतत होता.......

शिरोजीची बखर : प्रकरण २४ - इकडे भारत मात्र ढवळून निघाला होता. भारतात एक ‘उफान’ आले होते

पुन्हा एकदा एकच गदारोळ उडाला. एवढे झाले तरी निवडणूक आयोगाचा उत्साह कमी झाला नव्हता. आता यात भर म्हणून निवडणूक आयोगाने ही ‘ड्राफ्ट व्होटर लिस्ट’, ‘नॉन सर्चेबल’ आणि ‘नॉन मशीन रीडेबल’ फॉरमॅटमध्ये आणली. आधी ती ‘सर्चेबल’ आणि ‘मशीन रीडेबल’ होती. आता विरोधकांना तिचे विश्लेषण अशक्य व्हावे म्हणून ती ‘नॉन सर्चेबल’ आणि ‘नॉन मशीन रीडेबल’ फॉरमॅटमध्ये वेबसाईटवर चढवली गेली. त्यामुळे पंधरा दिवसांत चौथ्यांदा गोंधळ उडाला.......

शिरोजीची बखर : प्रकरण तेविसावे – राहुल गांधी यांनी २०२५ सालच्या जुलै महिन्यात संशयाचा फार मोठा भोवरा निर्माण केला होता, आणि निवडणूक आयोगाने याद्या आणि व्हिडिओ न दिल्यामुळे दिवसामाशी संशय वाढत होता

‘वोट चोरी’च्या आरोपांमुळे खूप अस्वस्थता माजली होती! हे प्रकरण काय वळण घेणार म्हणून भाजप अस्वस्थ, या संधीचा फायदा आपल्याला उठवता येणार की नाही म्हणून काँग्रेस पक्ष अस्वस्थ, त्याच कारणासाठी काँग्रेसचे सहकारी पक्ष अस्वस्थ, यात आपले काय होणार म्हणून भाजपचे सहकारी पक्ष अस्वस्थ आणि ही ‘वोट चोरी’ खरी असेल तर लोकशाहीचे काय होणार, या विचारांमुळे विचारवंत अस्वस्थ! सर्वदूर अस्वस्थता! .......

डॉ. अरुण विनायक मांडे : मराठी विज्ञानकथांचा एक वेगळा आणि महत्त्वाचा सूर

मराठी विज्ञानकथांमध्ये डॉ. मांडे यांनी एक वेगळा सूर निर्माण केला. त्यांचं लेखन एकीकडे हलकंफुलकं वाटतं आणि त्याच वेळी त्यातून फार मोठा अर्थ समोर येतो. त्यांच्या 'अमाणूस' या संग्रहाला नारायण धारप यांनी उत्तम प्रस्तावना लिहिली आहे. त्यात “कथा कल्पनेवर कधीही आक्रमण न करणारा, अत्यंत नैसर्गिक नर्मविनोद. तो कृत्रिम नाही, प्रच्छन्न नाही, ओढूनताणून आणलेला नाही.” या शब्दांमध्ये धारपांनी डॉ. मांडे यांची शैली अचूक पकडली आहे.......

शिरोजीची बखर : प्रकरण बावीस - ‘मध्यमवर्ग’ ही समाजाची ‘लिंच पिन’ असते, पण ती राजकीय स्वार्थासाठी ‘मोदीकालीन भारता’त जाणूनबुजून खिळखिळी केली गेली होती...

ते सुशिक्षित नाहियेत, फक्त कॉलेजातून पास झालेले आहेत. ते धार्मिक नाहियेत, फक्त कर्मकांडी आहेत. ते खऱ्या अर्थाने नैतिक नाहियेत, फक्त अंधपणे परंपरा पाळणारे आहेत. ते सदाचारी नाहियेत, त्यांचा सदाचार फक्त भीतीमधून जन्मलेला आहे. ते समृद्ध नाहियेत, फक्त श्रीमंत आहेत. ते प्रामाणिक नाहियेत, फक्त गुलाम आणि खुशमस्करे आहेत. ते समाजाच्या भल्यासाठी काम करणारे नाहियेत, फक्त देशभक्तीच्या उथळ घोषणा देणारे आहेत.......

© 2026 अक्षरनामा. All rights reserved Developed by Exobytes Solutions LLP.