देहदानाविषयीची उपयुक्त माहिती देणारं पुस्तक
ग्रंथनामा - वाचणारा लिहितो
टीम अक्षरनामा
  • ‘देह दानाचे मंदिर’ या पुस्तकाचे मुखपृष्ठ
  • Fri , 15 September 2017
  • ग्रंथनामा Granthanama वाचणारा लिहितो देह दानाचे मंदिर Deh Danache Mandir श्रीकृष्ण जोशी Shrikrushna Joshi

या पुस्तकात देहदान, नेत्रदान, अवयवदान, त्वचादान, मृत्यूपत्र, वैद्यकीय इच्छापत्र, वैद्यकीय विमा या विषयांवरील पत्रके, लेख, माहिती, फोन नंबर, आवेदनपत्रे यांविषयीची माहिती दिली आहे. ही सर्व माहिती संपादकांनी वेगवेगळ्या मराठी वर्तमानपत्रांमधून संकलित केली आहे.

‘दान’ या संकल्पनेचे भारतीय संस्कृतीत बरेच माहात्म्य सांगितले गेले आहे. मात्र देहदानाविषयी अजूनही तितकीशी जागृती सुशिक्षित समाजातही झालेली नाही. किंबहुना त्याविषयी अनेकांना फारशी माहितीही नसते. बहुतेकांनी ती जाणून घेतलेली नसते. काहींना देहदान करायचे असते, पण त्याविषयीची माहिती त्यांना नसते. आणि ती कुणाकडे मिळेल, याचीही अनेकदा त्यांना गंधवार्ता नसते.

अशा देहदानशुरांसाठी हे पुस्तक उपयुक्त ठरू शकेल.

नेत्रदान, रक्तदान, या संकल्पना आता तितक्या नावीन्यपूर्ण राहिलेल्या नाहीत, पण देहदान, अवयवदान, त्वचादान या संकल्पना मात्र अजून फारशा रुळलेल्या नाहीत. त्याविषयीची माहिती या पुस्तकातून मिळते.

उदा. अवयवदान वा त्वचादान कसे करावे, त्यासाठीच्या अर्जांचे नमुने, संबंधित ठिकाणांचे पत्ते अशी माहिती दिली आहे. स्टेट बँकेतील निवृत्त अधिकारी असलेल्या जोशींनी ही उपयुक्त पुस्तिका संकलित केली आहे.

गतवर्षी नोव्हेंबर महिन्यात प्रकाशित झालेल्या या पुस्तकाची दुसरी आवृत्ती प्रकाशित झाली आहे. विशेष म्हणजे या पुस्तकाच्या विक्रीतून जमा झालेले पैसे ‘देहदान मंडळ, पुणे’ वा नेत्रदान\त्वचादान\अवयवदान यांचा प्रसार करणाऱ्या संस्थेस दिले जाणार आहेत.

तेव्हा देहदानाच्या या ‘कारवाँ’मध्ये सहभागी व्हायला हरकत नाही, नाही का?

देह दानाचे मंदिर : संकलक-संपादक-प्रकाशक - श्रीकृष्ण जोशी

पाने – १२८, मूल्य – १०० रुपये.

या पुस्तकाच्या ऑनलाईन खरेदीसाठी क्लिक करा -

http://www.booksnama.com/client/book_detailed_view/3996

.............................................................................................................................................

editor@aksharnama.com

.............................................................................................................................................

Copyright www.aksharnama.com 2017. सदर लेख अथवा लेखातील कुठल्याही भागाचे छापील, इलेक्ट्रॉनिक माध्यमात परवानगीशिवाय पुनर्मुद्रण करण्यास सक्त मनाई आहे. याचे उल्लंघन करणाऱ्यांवर कायदेशीर कारवाई करण्यात येईल.

अक्षरनामा न्यूजलेटरचे सभासद व्हा

ट्रेंडिंग लेख

‘इंडिया आउट ऑफ वर्क’ : लेखकद्वय सरकारला प्रश्न विचारणारे आहेत. त्यामुळे अलीकडच्या आपल्या प्रथेनुसार त्यांच्यावर ‘अर्बन नक्षल’ असल्याचा शिक्का बसू शकतो

मात्र ते जे प्रश्न उपस्थित करत आहेत, ते टाळून भारताने २०४७मध्ये उच्च उत्पन्न गटात प्रवेश करण्याचे स्वप्न पूर्ण कसे होईल? रोजगार, अर्थव्यवस्था, शिक्षण यांमध्ये उत्पन्न झालेल्या या संकटाला लेखकद्वय ‘ट्रिपल ई क्रायसिस’ असे संबोधतात. प्रस्तुत पुस्तकाचा प्रमुख उद्देश भारतीय स्वातंत्र्याला शंभर वर्षे पूर्ण होतील, तेव्हा देशाची गणना उच्च मनुष्यबळ विकसित असलेल्या देशांमध्ये व्हावी हा आहे........

समकालीन नवव्यवस्थेच्या नाकावर टिच्चून, तिने जन्माला घातलेल्या नव्या समाजाचा एक्स-रे त्याने काढलाच. तो एक्स-रे म्हणजेच ‘कुत्र्याचं काळीज’ ही लघुकादंबरी!

व्यवस्थेला चिमटे काढणाऱ्या रशियन साहित्यपरंपरेचा विसाव्या शतकातला खरा पाईक म्हणजे मिखाइल बुल्गाकव! ‘कुत्र्याचं काळीज’ ही त्याची साहित्यकृती लिहिली गेली १९२५ साली, पण वाचकांना वाचायला मिळाली, ती १९८७मध्ये! हे रशियन क्रांती आणि सोवियत युनियनवरचं अंतिम भाष्य नाही वा त्याचं सर्वंकष मूल्यमापनही नाही. क्रांतिपश्चात रशियन काळाचा एक तुकडा जगलेल्या लेखकाने लावलेला एक अन्वयार्थ म्हणजे ‘कुत्र्याचं काळीज’.......

प्रवीण बर्दापूरकर यांच्या ‘मोहोळ’मधून उलगडणारी व्यक्तिचित्रं म्हणजे स्मरणरंजन नव्हे, तर त्या व्यक्तींच्या जगलेल्या आयुष्याचं प्रामाणिक टिपण आहे

‘मोहोळ’ वाचताना काही माणसांच्या आयुष्यांत आपण क्षणभर प्रवेश करत आहोत, याची जाणीव ठेवा. ही पानं घाईने उलटण्याची नाहीत; इथे थांबावं लागतं, कधी मागे वळून पाहावं लागतं. एखादं वाक्य तुम्हाला थांबवेल, एखादा प्रसंग आठवणींची दारं उघडेल, तर एखादी शांत ओळ अंतर्मुख करून सोडेल. तेव्हा या शब्दांना वेळ द्या, त्यांच्याशी संवाद साधा. या व्यक्तिचित्रांत तुम्हाला परिपूर्ण माणसं भेटणार नाहीत—आणि म्हणूनच ती खरी वाटतील.......

सम्यक सकारात्मक हा माझा दृष्टीकोन आहे. त्या दृष्टीकोनातून आकाराला आलेल्या भूमिकेला ‘प्रवाहासाठी प्रवाहाविरुद्ध’ असे म्हणता येईल

आपल्या सर्वांचेच सुरुवातीचे आकलन प्रामुख्याने अनुभवावर आधारित असते, नंतर त्याला अभ्यासाची जोड मिळते. अनुभव व अभ्यास यातून आपला असा एक दृष्टीकोन तयार होतो. मग दृष्टीकोनच आपल्या अनुभवांचे अर्थ लावतो आणि कोणता अभ्यास करायचा व करायचा नाही हे ठरवतो. साहजिकच एका मर्यादेनंतर अनुभव व अभ्यास यांच्यापेक्षा दृष्टीकोन महत्त्वाचा ठरतो आणि अंतिमतः दृष्टीकोनच आपल्या भूमिका ठरवत असतो. सम्यक सकारात्मक हा माझा दृष्टीकोन आहे.......

ही कथा मूळ परंपरेत बसत नाही. श्रद्धांना कवटाळत बसत नाही. कथालेखकाच्या स्वभावातच ती बसत नाही. तत्त्वज्ञानाच्या आहारी न जाता भावनेच्या हिंदोळ्यावर अक्षरलव्हाळीची अक्षरं हिंदकळत राहतात

सुनील साळुंके यांच्या कथाबीजाचं कोडं उलगडत जातं तेव्हा लक्षात येत, ही कथा मूळ परंपरेत बसत नाही. श्रद्धांना कवटाळत बसत नाही. कथालेखकाच्या स्वभावातच ती बसत नाही. तत्त्वज्ञानाच्या आहारी न जाता भावनेच्या हिंदोळ्यावर अक्षरलव्हाळीची अक्षरं हिंदकळत राहतात. तिथं अनेक प्रश्नांची उकल होऊन मन स्तिमित होते. कथालेखनात विलक्षण व्यवहार असणं हे उत्तम कथाकाराचं लक्षण असतं ते कथानकातून अनेकदा जाणवतं.......